در جهانی که زمان و فاصله، دو عامل محدودکنندهاند، تلهمدیسین به کمک بیماران در مناطق محروم یا دورافتاده آمده است. بیمار میتواند با پزشک متخصص، بدون نیاز به سفر، مشورت کرده، نسخه دریافت کند و حتی مورد پایش قرار گیرد.
در دوران کرونا، کاربرد این فناوری بیش از پیش برجسته شد؛ هزاران بیمار با شرایط خفیف، از خانه مورد ارزیابی پزشک قرار گرفتند و ظرفیت بیمارستانها برای بیماران بدحال آزاد شد. همچنین، بیماران مزمن توانستند بهطور منظم پیگیری شوند بدون آنکه در معرض خطر قرار بگیرند.
چالشهایی نظیر پهنای باند، حفظ حریم خصوصی، عدم آشنایی برخی پزشکان با ابزارها و مسائل حقوقی، از موانع پیشروی توسعه تلهمدیسین هستند. با این حال، سرمایهگذاری در زیرساختهای ارتباطی و آموزش تخصصی، میتواند زمینهساز توسعه این خدمات شود.
تلهمدیسین، نه تنها راهکاری برای بحرانها، بلکه مدلی پایدار برای توسعه عدالت درمانی است. کاهش هزینه، افزایش دسترسی و ارتقاء کیفیت مراقبت، از مزایای انکارناپذیر آناند.