به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری ما؛ نفوذ فزاینده سیستمهای هوش مصنوعی در مطب پزشکان و کلینیکهای درمانی، در حال بازتعریف استانداردهای تشخیص و درمان است. کارشناسان حوزه سلامت و فناوری تاکید میکنند که این ابزارها در نقش یک «دستیار هوشمند» عمل میکنند و نه رقیب پزشکان انسانی. با این حال، به نظر میرسد پزشکان برای همگامی با این تحول، نیازمند توسعه مهارتهای جدید و تمرکز بر روی «ارزشهای انسانی» در حرفه خود هستند.
تصور کنید وارد مطب پزشک میشوید. پیش از آنکه حتی با پزشک خود صحبت کنید، سامانهای مبتنی بر هوش مصنوعی، تاریخچه سلامت شما را تحلیل کرده، علائم اولیه را ارزیابی نموده و حتی پیشنهاداتی برای بررسیهای اولیه به پزشک ارائه داده است. این دیگر یک سناریوی علمی-تخیلی نیست؛ بلکه واقعیتی است که به تدریج در کلینیکها و مطبهای پیشرو در حال وقوع است. اما پرسش اساسی اینجاست: هوش مصنوعی در نقش یک همکار دیجیتال ظاهر خواهد شد یا به مرور زمان به یک جایگزین برای مهارتهای انسانی تبدیل میشود؟
در نقش یک همکار، هوش مصنوعی تواناییهای بینظیری را به خدمت میگیرد تا پزشک را در رسیدن به بهترین تصمیمات یاری رساند.
در این نقش، هوش مصنوعی یک “دستیار فوق العاده” است که دقت، سرعت و کارایی سیستم سلامت را افزایش میدهد، بدون آنکه جایگاه تصمیمگیری نهایی پزشک را زیر سؤال ببرد.
این سناریو، نگرانی اصلی بسیاری از فعالان حوزه سلامت است. اگرچه پیشرفتهای هوش مصنوعی چشمگیر است، اما جایگزینی کامل پزشکان با ماشینها در آینده قابل پیشبینی، امری بعید به نظر میرسد. دلایل این امر را میتوان در چند مورد خلاصه کرد:
به نظر میرسد آینده مطلوب، نه در حذف پزشک، بلکه در ایجاد همکاری عمیق و هماهنگی بین انسان و ماشین نهفته است. در این مدل، هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار قدرتمند، دادههای تحلیل شده و گزینههای احتمالی را در اختیار پزشک قرار میدهد و پزشک با استفاده از دانش بالینی، تجربه و مهارتهای انسانی خود، بهترین تصمیم نهایی را برای بیمار اتخاذ میکند.
نتیجهگیری:
هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به یک واقعیت جدانشدنی از عرصه پزشکی است. این فناوری نه به عنوان یک رقیب، بلکه به عنوان یک همکار ارزشمند، پتانسیل آن را دارد که پزشکی را به عصر طلایی خود وارد کند؛ عصری که در آن تشخیصها دقیقتر، درمانها شخصیسازی شده و رابطه پزشک و بیمار، کیفیتر و انسانیتر خواهد بود. چالش پیش رو، نه مقابله با این فناوری، بلکه یادگیری ادغام هوشمندانه آن در سیستم سلامت و تعریف دوباره نقش هر یک از بازیگران این عرصه است. آینده از آن کسانی خواهد بود که بتوانند بهترین ترکیب را از “دقت بیهمتای ماشین” و “خرد و همدلی انسانی” خلق کنند.
